Stel dat ik de mooiste wijn mocht samen- stellen uit het niets, voor die dagen waarin de lente zich aankon- digt maar nog niet doorzet... Ik zou aan een robijnrode kleur met paarse reflexen denken; een intense neus vol rood fruit

, bloemen en een beetje peper en kaneel; aan een wijn die zacht is en makkelijk drinkt; en een klein beetje tannine dat de wijn karakter en bite geeft. Zie hier de verleidelijkste wijn voor eigenlijk ieder tussenseizoen. Zij bestaat. Lekker met lam en met kastanje, bij een bagna cauda of bij tuinbonen met spek. Het is ook de wijn die ze in Piemonte het meest drinken bij de dagelijkse keuken, gevogelte, pasta of vleeswaar. Nee, het is geen Nebbiolo, zelfs geen Barbera. Het is Dolcetto.
Hoewel je in heel Piemonte Dolcetto vindt zijn de twee voornaamste gebieden toch wel Dogliani en Alba. Waarbij Dogliani op eenzame hoogte zou staan, omdat de viticulture daar helemaal op Dolcetto is afgestemd, terwijl in het Albagebied Dolcetto pas op een derde plek komt na de Nebbiolo en de Barbera. Maar zoals ik al eerder heb geschreven: vaak heb ik bij Dogliani het gevoel dat ze te veel willen. Waardoor de wijn haar bevibilità verliest. Ze is te geconcentreerd en verliest aan doordrinkbaarheid.
In Alba daarentegen existeert de Dolcetto letterlijk in de schaduw van de andere twee. Dolcetto is een vroeg rijpende druif en rijpt daarom daar waar Nebbiolo en Barbera niet rijp willen worden. Dit is waarschijnlijk ook de enige reden waarom de Dolcetto nog niet gerooid is. Tegelijk is er een andere kant aan het verhaal die mij pas vorig jaar werd onthuld: ook Dolcetto is niet altijd gelukkig met die mindere expositie. Het schijnt dat de bessen hier erg los aan de tros zitten en dat een windvlaag soms al genoeg is om ze te doen vallen. Dit betekent natuurlijk ook dat de bessen tijdens de rijping niet altijd even goed gevoed worden, zelfs al blijven ze hangen.
De man die me dit vertelde, Luigi Scavino, eigenaar en wijnmaker van Azelia, maakt niet toevallig een van de beste Dolcetto d’Alba. Zijn wijngaard ligt dan ook net ten oosten van Serralunga, buiten het Barologebied in Montelupo. Montelupo geldt als een cru voor Dolcetto, waarschijnlijk niet in de laatste plaats omdat ze hier niet hoeft te concurreren met de Nebbiolo.
Een tweede reden is de grondsoort, die is hier net als in het Barbarescogebied iets lichter. Minder klei en meer zand, dat levert over het algemeen iets minder structuur en iets meer aroma’s op.

Plezierwijn

Nu de 6 fles gratis, bestel hier!